مدیران در تقویت یا تضعیف رفتار نوآورانه کارکنان متخصص خود نقش بسزایی دارند (Anderson, De Dreu, & Nijstad, 2004). برخی از مدیران در توانمند سازی و ارتقای رفتار نوآورانه کارکنان نقش ایفا می کنند و گروهی دیگر از مدیران رفتار نوآورانه کارکنان را سرکوب می‌کنند. این دسته از مدیران درک درستی از خلاقیت و رفتار نوآورانه کارکنان و عوامل موثر بر آن ندارند. در حقیقت، اکثر آن ها نادانسته خلاقیت و رفتار نوآورانه نیروهای انسانی خود را سرکوب می‌کنند. به این گونه از رفتارهای مدیران که باعث سرکوب و تضعیف رفتارهای نوآورانه نیروهای انسانی می شود، رفتار ضدنوآورانه مدیران گفته می شود. عدم تحمل شکست، عدم تحمل اختلاف سلیقه، ریسک گریزی و نگرش منفی نسبت به توان زیردستان برخی از رفتارهای ضدنوآورانه مدیران است (آقایی, ۱۳۷۷).

عدم شناسایی و کنترل رفتارهای ضدنوآورانه مدیران باعث می شود، بسیاری از مدیران ناآگاهانه یا آگاهانه رفتارهایی از خود بروز دهند که رفتار نوآورانه کارکنان را تضعیف و یا حتی سرکوب نماید. و از بین رفتن یا تضعیف رفتارهای نوآورانه کارمندان باعث تضعیف نوآوری در سازمان می شود.

منابع:

Anderson, N., De Dreu, C. K., & Nijstad, B. A. (2004). The routinization of innovation research: A constructively critical review of the state‐of‐the‐science. Journal of organizational Behavior, 25(2), 147-173.

آقایی, ت. (۱۳۷۷). خلاقیت و نوآوری در انسانها و سازمانها تهران: ترمه.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *